Patasana

Uzun zamandır adını sıkça duyduğum, bi çok kişi tarafından tavsiye edilen ama bir türlü okumaya vakit bulamadığım yazarlardandı Ahmet Ümit. Bu yaz inadımı kırıp ufak bi araştırmayla “Patasana” isimli kitabından giriş yaptım Ahmet Ümit kitaplarına. Daha bugün bitirebildim kitabı. Ve oldukça beğendiğimi söyleyebilirm.

Gelelim kitap hakkındaki eleştirilerimize; öncelikli olarak geçmişe ve günümüze sırayla geçiş yapılan örgü beni fazlasıyla memnun etti. Başlarda sürekli olarak  Patasana hakkındaki bölümü merakla bekleyerek geçti sayfalar, ama sonlara geldikçe baş karakter Esra’nın bulunduğu günümüzdeki kazı çalışmaları  ve gelişen olaylar da ilgimizi çekmeye yetti. Sonuç olarak tarihle içiçe harmanlanmış, içerisinde yazarın bize vermek istediği derslerle dolu dolu olan bir eserle karşılaştım. Yazarın anlatımını beğensem de bazen gereksiz yere kendini kastığını düşünüyorum. Her bölümü edebi metin gibi aktarmasına gerek yoktu bence. Ama bunun dışında çok fazla eleştirebileceğim nokta bulamadım.

Kitap hakkındaki en hoşuma giden husus ise kitaptaki her karakterin özenle seçilmiş olup, herbirinin tarihi olaylara farklı bakış açılarından bakarak bizi düşündürmesi oldu. Yani kitap bir konu hakkında bir cevap vermek yerine bu konu hakkında farklı düşüncelere sahip insanların fikirlerini bize sunarak bizi düşünmeye sevkediyor. Buna örnek olarak Ermeni meselesi hakkındaki diyalogları gösterebilirim. Bir askerin, bir köylünün, bir ermeninin, bir solcunun  veya konu hakkında çok fazla fikri olmayan bir bireyin fikirlerini belirtip, günümüz toplumunda taraflardan duyabileceğimiz cevapları bir ayna gibi bize sunuyor.

Kısacası kitap bende güzel bir etki bıraktı. Ahmet Ümit’in diğer kitaplarını da şimdiden araştırmaya başladım; ) Tarihi ve arkeolojiyi sevenlere tavsiye ederim.